Klaprozenplezier

Voor mij waren klaprozen altijd wel iets unieks.
Bijzonder als ze zijn én ik zag ze niet zo vaak.
Nu, zomaar, staan ze voor mijn tuin.

Lieve klaproos,

Zo teer als je bent

Gericht naar de zon

Drink je licht

En verspreid je liefde

Meer meegenieten met de seizoenen kan bij Jane, Barbara, Stella, Arnika, Kristel, Sarah, Angela, Sandra, Karin en Maaike 

Liefs

Woordenstroom

Als het gewoon stroomt

Woorden,

Helemaal vanuit je hart

Of misschien zelfs nog,

van een stukje dieper

Dat

Elk woord telt

Gewoon,

Omdat je alleen zegt

Wat echt nodig is

Ik kan genieten

Van alle woorden

Die tot me komen

Of uit me stromen

Zo heen en weer

Ik ben een bootje

Varend op de golven

En ja, soms

Is er een storm

Vol woorden

Die mijn bootje

Bedreigen

Te veel woorden

Terwijl

Alleen

Het eerste woord

Echt nodig was

Ik stroom zelf

Als deel van de woorden

Die alleen maar extra

Zeggen wat ik voel

Speciaal voor jou

Liefs

Ach ja,
Ik kan eindeloos schrijven,
Over wat me tegenhoudt,
Waarom creatief zijn,
Niet lukt

Maar eeuwig daarover doorgaan,
Is (eigenlijk) alleen maar zeuren

En weet je,
Het is niet mijn hart
Die dat zegt

Mijn hart is vol vreugde,
Om wat dan ook,
Het oordeelt niet,
Het geniet

Alleen die gedachten,
Die verstoren dat steeds

Dus besluit ik vanaf nu, weet iets meer te leven vanuit de titel van mijn blog: 'creëer met je hart'. Wees met mijn hart. Ben vanuit mijn hart. Niet creëren vanuit je hoofd, of denken over creativiteit. Nee, gewoon dingen maken. Gewoon, waar ik zin in heb.

Ik kan wel eindeloos praten...

Over waarom het me niet lukt om creatief te zijn..

Dagelijks zou ik hier een berichtje kunnen plaatsen. 

En vervolgens doe ik dus helemaal niets.

Maar het leuke is, dat stiekem, mijn creativiteit dan wel stroomt.

Want ik schrijf toch maar mooi wel. 

Zoekend naar woorden

De volgende tekst schreef ik voor mijn presentatie bij de Kleine Tiki. Graag deel ik de tekst ook met jullie. Het proces was een enorme zoektocht, en het is helemaal niet zoals ik wilde dat het zou worden. Maar toch, ben ik er wel blij mee. Er horen ook twee liedjes bij. De dans moet je er maar bij verzinnen, of je kunt natuurlijk zelf dansen ;). 

Allerlei ideeën
Ze buitelen door mijn hoofd
Ze zijn als golven,
Dan weer overspoelt door het ene,
Dan alweer het volgende

Zo weet ik niet waar ik moet beginnen

Laat ik jullie dan maar meenemen,
In deze zoektocht
Een tocht naar mezelf
Een tocht langs woorden

……

Ik wil geen eindeloze woorden gebruiken
Om te vertellen over hoe het gaat
Of hoe dit jaar voor mij was

Ik ben op zoek
Op zoek naar woorden
Woorden die krachtig zijn
Liefdevol
En precies wat ik bedoel

Woorden die recht doen aan mijn innerlijke wereld
Die laten zien wie ik ben
Waardoor in één woord,
Één zin,
Al mijn verhalen begrepen worden

Niet eeuwig praten
Steeds maar weer toelichten
Juist die paar woorden kiezen
Die raken
En echt zijn

Geen vloedgolf,
Die jou en mij overvalt
Maar een rustig kabbelend beekje
Kalm als altijd

Geen zware steen
Die jou en mij naar beneden trekt
Maar een veertje
Zachtjes zwevend op de wind

……

Maar terwijl ik zoek,
Naar die juiste woorden

Komt er juist,
Wat ik niet wil:

Veel woorden,
Al zoekend ontstaan ze

In mij is er een chaos van bewegingen
Waardoor niets meer duidelijk is

Ik zoek dus,
Naar dat ene stel woorden
Die samen een zin vormen, een gesprek

Ik zie mijn verlangen,
Naar hoe ik het wil

Ik denk aan een citaat:

‘Als God me een klein beetje meer tijd had gegeven in dit leven, dan zou ik niet alles zeggen wat er in mij opkomt, ik zou me meer bewust zijn van wat ik zeg.’ (afscheidsbrief Gabriel Garcia Marquez, vrije vertaling). 

Er is dus een tegenstelling,
In mij
Woorden die echt zijn
Raak en puur

Maar voor die er zijn,
Is er een zoektocht,
Gedoe en wrijving

Het is geen constant groeiend proces
Geen rechte weg
Geen bestaande weg
Niets staat vast
Op deze weg

Ook al zou ik het willen:
Gaan zitten,
Met pen en papier
Als vanzelf stroomt de inspiratie
Aan één stuk door

Of zomaar spreken,
Zonder te zoeken
Naar juiste woorden
Voor wat ik bedoel

Maar ja,
Ik kan wel boos worden
Dat het me niet lukt
Of ontevreden over mezelf

Zo word ik onzeker
Over hoe het zou moeten
In een extraverte wereld

Zo is het nu eenmaal
Zo denk ik
Zo ben ik

Ik ga omhoog,
Beklim een berg
Met een zware rugzak om,
Een zware tocht

Dan weer,
Rol ik naar beneden
Als van een glijbaan
Wat zo soepel gaat
Dat alles vanzelf komt

Soms sla ik een nieuwe weg in
Terwijl de oude weg zo fijn was
De woorden bevielen me wel
Maar als vanzelf word ik getrokken
Door iets nieuws

Dan is ineens alles
Wat ik tegenkom
Inspiratie
En geeft nieuw inzicht

…..

Terwijl ik me zo beweeg
Door woorden
Beelden
Gedachten
Dans
En beweging

Komen de stukjes als vanzelf tot me
Fladderend, als een vlinder
Alle kanten op
Maar als vanzelf vormt het een geheel

Langzaam,
Maar vanzelf

Zo geef ik er elke keer
Weer een nieuw stukje
Betekenis aan

……

(stilte)

In mij leven verhalen
Kleine verhalen,
Zo klein als één druppel water

Maar de vele grote verhalen,
Die,
Die zijn waar het om gaat

Soms geef ik je mijn woorden

Soms,
Ben ik liever stil
Niet omdat er niets is
Niet omdat ik niet wil praten

Nee,
Dan is stilte sterker
Dan welk woord dan ook

Het worden van een kunstenaar

Kom

Ik neem je bij de hand

Voer je mee

Langs schilderkunst

Ik vertel honderduit

Dan wat beelden

Ik wijs je de details

We rennen

Langs films, muziek en theaterstukken

Uiteindelijk staan we stil

Voor een deur

Ik duw hem open

Daar zij we dan

In een waar kunstenaarswalhalla

Alles is er

Je kunt alles maken

Alle mogelijkheden zijn er

Maar wee je gebeente,

Als je nu niet meteen

Kun schilderen, boetseren, muziek spelen en componeren of theater kunt spelen!

Ik heb het je toch laten zien!

Mijn notitieboekjes #3 - Etty Hillesum

En later vroeg ik aan S.: is het niet bijna goddeloos om in een tijd als deze nog zozeer aan God te geloven? En is het lichtzinnig, vraag ik hem, om het leven nog zó mooi te vinden. - Etty Hillesum 

Terwijl ik dit citaat lees, raakt het me niet echt, het doet me niet zoveel, ik snap het niet. Ik begin er over te schrijven, én dan, dan besef ik me weer waarom dit citaat zo bijzonder is: het is geschreven in de Tweede Wereldoorlog. Terwijl ik dat besef, zie ik de schoonheid en bijzonderheid van dit citaat. Het heeft ineens een hele andere context gekregen.

Naast mijn gewone notitieboekje, voor allerlei dagelijkse dingen, ideeën en gedichten, heb ik een notitieboek voor de schrijfgong van Shodo. Omdat het dit jaar 100 jaar geleden is dat Etty Hillesum geboren is, organiseert Christine van Shodo een schrijfgong. Een 'gong' is een oosterse traditie, waarbij je 100 dagen achter elkaar elke dag een kwartier lang iets doet. Meestal iets meditatiefs, neem ik aan. Nu dus met schrijven.

Elke dag schrijf je een kwartier lang, over een citaat van Etty Hillesum. Deze citaten komen uit haar dagboek, wat zij bijhield tijdens de oorlog. Ze verwoordt haar persoonlijke ontwikkeling heel mooi.

Ik heb niet haar dagboek gelezen, juist omdat ik open wilde zijn in deze schrijfgong. Eerlijk is eerlijk, ik schreef niet elke dag. Soms was ik echt te moe, maar ik probeerde het wel elke dag te doen. Vooral als ik geen zin had, deed ik het toch.

Het is heel bijzonder om aan de hand van een citaat te schrijven. Soms heb ik niets met een citaat, soms raakt het me. Maar ik schrijf gewoon, en dat is het belangrijkste voor mij in deze schrijfgong. Ik schrijf een kwartier lang én elke keer gebeurt er dan iets bijzonders. Even ga ik helemaal op in de flow en schrijf ik aan één stuk door zonder na te denken. Of ik ontdek iets nieuws in mijzelf.

Vandaag is dag 91. Nog maar een paar dagen te gaan. Nu voelen die 100 dagen toch wel erg lang hoor. Ik kan me haast niet meer herinneren dat ik dit niet deed..

Voor mij werkt het goed om aan de hand van citaten te schrijven. Niet dat ik alleen maar schrijf over dat citaat, juist niet, maar het is een goed uitgangspunt, daardoor begin ik.

Schrijven jullie wel eens naar aanleiding van een citaat?

Liefs